Κυριακή, 8 Οκτωβρίου 2017

Δήλωση του Γιώργου Φώλια, μέλος του ΔΣ της ΕΤΕ-ΔΕΗ ΚΗΕ


Mέλος του ΔΣ της ΕΤΕ-ΔΕΗ ΚΗΕ και του Γενικού Συμβουλίου (ΓΣ) του ΜΕΤΑ.

Συναδέλφισσες και συνάδελφοι…
Είμαι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου (ΔΣ) της ΕΤΕ-ΔΕΗ ΚΗΕ από τις 12 Οκτώβρη 2016 μέχρι σήμερα και εκλέχθηκα με την παράταξη του το Ενωτικού Αγωνιστικού Μετώπου Εργαζομένων ΕΤΕ-ΔΕΗ ως συνεργαζόμενος.
Η συγκεκριμένη παράταξη, με βάσει τα αποτελέσματα των εκλογών, πήρε μεταξύ άλλων τη θέση του προέδρου του Σωματείου.
Μετά την άρση της εμπιστοσύνης μου προς τη συγκεκριμένη παράταξη και την αποχώρησή μου, στις 26 Σεπτεμβρίου 2017, το ΕΑΜΕ εξέδωσε μια κατάπτυστη ανακοίνωση, με ανυπόστατες καταγγελίες και βολές εναντίον μου για τη στάση μου – αποχώρηση από το συνοθήλευμα ψηφοδέλτιο. Στην ανακοίνωση χρησιμοποιούνται απαράδεκτοι, βαρύτατοι και υβριστικοί χαρακτηρισμοί κατά του προσώπου μου και των επιλογών μου, χαρακτηρισμοί που δεν ταιριάζουν σε
εργατική συνδικαλιστική παράταξη, αλλά παραπέμπουν σε ανθρώπους του πεζοδρομίου και των γηπέδων. Οι άκρως προσβλητικές αναφορές, οι άθλιες προσωπικές αναφορές και οι χυδαίοι χαρακτηρισμοί, καταδεικνύουν το ήθος και το επίπεδο των, κατά τα άλλα, εκπροσώπων των συναδέλφων.
Το bullying συνεχίστηκε, με πρωτόγνωρο τρόπο για τα συνδικαλιστικά χρονικά, με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο, με εμπλοκή μεγαλοστελεχών της ΓΣΕΕ, καρεκλοκένταυρων εργατοπατέρων, πολιτικών προσώπων, με μοναδικό σκοπό να με μεταπείσουν να επιστρέψω στο «μεγάλο μαντρί» ώστε να συνεχιστεί η υπερψήφιση των οικονομικών απολογισμών και οι ημερίδες-φιέστες του Δ.Σ.
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Δεν εκλέχθηκα για να διαιωνίσω με τη συμμετοχή τη συνδικαλιστική παρακμή στον σωματείο μου, αλλά να συμβάλλω ώστε να κινείται στη βάση αρχών και αξίων και με κυρίαρχο στόχο την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την αφύπνιση των εργαζόμενων και την αντιμετώπιση των μεγάλων προβλημάτων, που ισοπεδώνουν τον Όμιλο ΔΕΗ και τις ζωές μας.
Η ανακοίνωση, σε μια προσπάθεια να αποπροσανατολίσει τους συναδέλφους από την πραγματική αιτία της αποχώρησής μου, την «αφωνία» του Σωματείου σε όλα τα προβλήματα των εργαζομένων και της κοινωνίας (ξεπούλημα ΑΔΜΗΕ, ενδεχόμενη πώληση ΔΕΔΔΗΕ κτλ.), κάνει πως δεν γνωρίζει τίποτε για το «έγκλημα» και μου θέτει μια σειρά από «αμείλικτα» ερωτήματα για τους λόγους της αποχώρησής μου, τα οποία ουσιαστικά απαντώνται από τα πρακτικά των συνεδριάσεων του Σωματείου.
Και εξηγώ:
Εδώ και ένα χρόνο πραγματοποιήθηκαν επτά διοικητικά συμβούλια, με θεματολογία τα οικονομικά και γενική ενημέρωση, χωρίς να μπαίνουν κομβικά ζητήματα, όπως το ξεπούλημα του ΑΔΜΗΕ, η ενδεχόμενη πώληση του ΔΕΔΔΗΕ, το κλείσιμο μονάδων παραγωγής, το 40% αποχώρησης των πελατών, η γ’ αξιολόγηση, τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του σωματείου μας. Δε βγήκε ούτε μία ανακοίνωση, δεν ειπώθηκε ούτε λέξη, που να υπερασπίζεται τη δημόσια ΔΕΗ και τα συμφέροντα των εργαζομένων, δεν προγραμματίστηκε ούτε μία διεκδικητική κινητοποίηση του σωματείου μας.
Ο ρόλος του ΔΣ ξεκινούσε και τελείωνε στην έγκριση ημερίδων και περιοδειών και στα υψηλά χρηματικά ποσά που δαπανούνταν γι’ αυτές! Όχι μόνο δεν στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, αλλά ο ρόλος του ήταν ανύπαρκτος. Και στην… ανυπαρξία, προσωπικά, δε χωρούσα και δεν μπορούσα να επικυρώνω απλά αποφάσεις.
Εν κατακλείδι, μιλάμε για ένα διοικητικό συμβούλιο – ουραγό των εξελίξεων -· το μόνο που ενδιαφέρει τη διοίκησή του είναι οι… ημερίδες και ο κυβερνητικός συνδικαλισμός. Η ανακοίνωση του ΕΑΜΕ είναι έωλη, περιέχει μια σειρά από ψευδείς κατηγορίες, όπως, ότι δε βάζαμε θέματα στο διοικητικό συμβούλιο κ.λπ. Αποκρύπτει μέσα από τη «λάσπη στον ανεμιστήρα» πως όσες φορές θίξαμε ζητήματα, όπως για τον προγραμματισμό δράσεων στον Όμιλό μας, δεν έμπαιναν καν στην Ημερήσια Διάταξη. Χάνονταν στο δρόμο… του κυβερνητικού συνδικαλισμού και του παραγοντισμού. Αυτός ήταν και ο λόγος της πολιτικής μου διαφωνίας και λόγος αποχώρησης από το ψηφοδέλτιο.
Όμως, η ανησυχία τους φαίνεται να είναι μήπως με την ανεξαρτητοποίησή μου χάσουν κάποιοι τις καρέκλες και τα προνόμια τους. Δηλώνω ότι δυστυχώς δεν υπάρχουν τέτοιοι συσχετισμοί στο ΔΣ για τη συγκρότηση ενός αγωνιστικού – διεκδικητικού προεδρείου, που θα οργανώσει την αντίσταση του κλάδου απέναντι στις αντεργατικές και μνημονιακές πολιτικές. Το θέμα δεν είναι «να αλλάξει ο Μανωλιός και να βάλει τα ρούχα του αλλιώς», αλλά να αλλάξει ρότα και πολιτική. Κατά συνέπεια. θα κινηθώ με βάση τα ταξικά συμφέροντα του κλάδου και θα υπερψηφίζω ό,τι έχει σχέση με αυτό, ενώ θα καταψηφίζω και θα αντιτίθεμαι σε ό,τι έχει σχέση με τη συντήρηση και αναπαραγωγή του γραφειοκρατικού, κυβερνητικού και εργοδοτικού συνδικαλισμού.
Κάνω ξεκάθαρο ότι: Οι κατά παραγγελία συκοφάντες και οι κάθε εμπαθείς, δεν μπορούν να κηλιδώσουν την εντιμότητα και την ηθική μας, όσων ακολουθούμε τη φωνή της ταξικής συνείδησης.
Οι εκπρόσωποι της συνδικαλιστικής παρακμής, που επί σειρά ετών, ανήγαγαν σε επιστήμη τον εκμαυλισμό συνειδήσεων, δεν δικαιούνται σήμερα να παριστάνουν τα θύματα των δικών τους πρακτικών.
6/10/2017
Γιώργος Φώλιας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Αρχειοθήκη ιστολογίου